Od kraja devetnaestog stoljeća i druge industrijske revolucije, napredci u tehnologiji i društvu omogućili su nam da gradimo do visina koje su se do tada smatrale nemogućim. Kako je gradsko stanovništvo raslo, a gradski prostor se smanjivao, tako su se neboderi razvijali kroz stil, dizajn i nove graditeljske tehnologije u pokušaju da se gradi sve više i više.

Danas, neboderi objedinjuju bogatu mješavinu aktivnosti: stanovanje, rad i igru u vertikalnoj formi koja je ekološki samodostatna. Predstavljaju, u svim većim gradovima svijeta, simbole gradske moći i bogatstva, bez kojih bi urbani krajolik izgubio društveni i estetski smisao. Grad bi postao nepregledna urbana masa.
Neboderi su se razvijali paralelno s tehnologijom i društvom te njihovim poimanjem kako bi gradski krajolik trebao izgledati.

Pogledajte usporedbu najvećih svjetskih nebodera:
 

Prije izuma dizala, rijetko su prelazili granicu od deset katova te su imali debele zidove koji su nosili teret. Tokom dvadesetih godina prošlog stoljeća i ekonomskog booma pojavili su se ekstravagantni i velebni neboderi. Tokom Drugog svjetskog rata neboderi su se fokusirali na funkcionalnost radije nego na izgled. Nakon toga, došlo je doba super visokih nebodera omogućeno napretkom u konstrukcijama i materijalima. Sedamdesetih, arhitekti su bili usredotočeni na odnos nebodera i njegovog okruženja. Tokom post-moderne, integrirali su stil, simbole, skulpturu i dekoracije u nebodere. Danas, uz pomoć kompjutera i tehnologije, arhitekti doslovce stvaraju nebeske gradove koji se dižu stotinama metara u zrak. Unatoč svim društvenim i praktičnim prednostima nebodera, ljudi bi nebodere trebali razmatrati kao umjetnička djela.